مروك بن عبيد بن سالم بن ابي حفصه


نام اصلي وي «صالح» است. او فروشنده مرواريد بود و از پيروان امام جواد عليه السّلام به شمار مي رفت و از بستگان نشيط بن صالح خدمتگزار امام موسي كاظم عليه السّلام بود و نزد شيعيان فردي مورد اعتماد شناخته مي شد. برخي از شيعيان او را مولي دانسته و از مواليان عمار بن مبارك عجلي ذكر كرده اند.
از فعاليتها و محل سكونت ابن عبيد اطلاع كافي در دست نيست، اما از آنجا كه وي از افرادي مانند ابراهيم بن ابي بلاد و علي بن حسن بن ابي فضال و احمد بن نضر و عبدالرحمن بن ابي حماد ـ كه در كوفه مي زيستند ـ و منصور بن عباسو يعقوب بن يزيد ـ كه در بغداد زندگي مي كردند ـ روايت كرده است، به نظر مي رسد كه ابن عبيد يا در يكي از دو شهر كوفه و بغداد به سر مي برده و يا مسؤوليتهايي در يكي از اين دو شهر داشته است و يا احتمالاً به خاطر فروش مرواريد به يكي از اين دو شهر رفت و آمد مي كرده است. و اما اين كه وي به چه منظور نام مستعار انتخاب كرده و يا در صنف فروشندگان مرواريد چه نقشي داشته است، اطلاعي در دست نيست.

***